İzmir'de 14 Şubat: Gül üreticisinin yüzü gülmedi

14 Şubat Sevgililer Günü’nün sembolü olan kırmızı gül, artan maliyetlerle ve düşen alım gücüyle bu sene üreticilerin ve esnafın yüzünü güldüremedi. Gübre, ilaç ve işçilik giderlerindeki artış nedeniyle üreticiler, geçen yıla kıyasla satışlarda ciddi bir düşüş yaşandığını ifade etti.

Sevgililer Günü öncesinde en yoğun dönemini yaşayan gül üreticileri ve çiçekçiler, bu yıl bekledikleri satış rakamlarına ulaşamadı. İzmirli üreticiler ve esnaflar, yükselen maliyetler ve azalan tüketici talebi nedeniyle üretim ve satışta kayıplar yaşadıklarını belirtti. Üreticiler, “Emeğimizi alamadık” derken; çiçekçiler ise “Sadece para döndürüyoruz, kâr yok” şeklinde durumu özetledi.

BU SENE 14 ŞUBAT’TA EMEĞİMİZİ ALAMADIK

İzmir’de beş yıldır gül üretimi yapan Zübeyde Öğlü, bu yılki satışların geçen yıla göre çok azaldığını ifade ederek, şunları dile getirdi:

“Geçen yılki fiyatların yarı fiyatına satış yaptık diyebilirim. Gübreler ve ilaçlar çok pahalandı. Yani bu sene çok zor durumda kaldık. Sevgililer Günü’nde gül olmadı, satış yapamadık. Geçen yıl bin liranın üstünde gül sattım fakat bu sene dört yüz, beş yüz, altı yüz lira… Hiç satamadım. Beş yıldır burada üretim yapıyorum. Ordu’dan beş yıl önce geldim İzmir’e. İlk zamanlar çok güzel giderken, bu sene işler kötü gitti. Üretim yapmamıza rağmen güller satış yapamadı. Geçen yıl 1000 liraya aldığımız gübre bu yıl 3 bin, 5 bin lira oldu. Doğru düzgün gübre bile alamıyoruz çünkü fiyatlar çok yüksek. İşçilik, gübre, ilaç tüm giderler katlandı. Burayı tek başıma işletiyorum. Eşim tüm gün çalışıyor. İşçi alsam, kâr edemem. Tek başıma bunu sürdürmek zorundayım. Geçineceğiz bir şekilde. Şimdi Anneler Günü’ne hazırlanmaya başlayacağız. Bakalım, belki o zaman işler açılır. Biz 14 Şubat için yoğun çalışıyoruz, yıl boyunca gül dinlendiriyoruz. Ama bu sene 14 Şubat'ta emeğimizi alamadık.”

SADECE PARA DÖNDÜRÜYORUZ

Çiçekçi Melahat Kırkuş, üreticiden tüketiciye kadar olan her aşamada maliyetlerin arttığını belirtti. Kırkuş, “Üretici, ürettiğinin hakkını bir türlü alamayınca bu durumu biz de hissetmek zorunda kalıyoruz. Satış yapabilmek için zorunlu olarak bu maliyetleri insanlara yansıtmak durumundayız. Kalite sınıflandırmasında; birinci kalite, ikinci kalite gibi ayrımlar oluyor. Üreticiden toptancılara, sonra mezatlara, oradan da bizlere geliyor. Bizler de KDV ekleyerek satmak zorundayız. Geçen yıl birinci kalite çiçekleri 500-600 liraya alırken, şimdi ikinci kalite alıyoruz. Üretim süreçlerimizde altyapı sorunları yaşadık. Su baskınları oldu ve güllerimize zarar verdi. Zarar gören ürünler nedeniyle biz, birinci sınıf parasıyla ikinci sınıf çiçek almak zorunda kalıyoruz. Bu da bizi mali açıdan zor durumda bırakıyor. Bu süreçle geçinmek oldukça zor; aldığımızı veriyoruz ama kâr marjımız neredeyse yok.” dedi.