İstanbul Büyükşehir Belediyesi soruşturmasından tutuklanarak İzmir'e sevk edilen Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık, şah damarına yakın bir kitle tespit edilerek ameliyat edilmiştir. Ameliyatın ardından tekrar cezaevine gönderilmiştir.
Ameliyat sonrası takip için kendi doktorunu görmek istediğini belirten tutuklu Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık, resmi dilekçelerine rağmen kendi doktoru ve ameliyat olduğu hastaneye değil, İzmir Şehir Hastanesi'ne götürülmüştür.
İzmir Şehir Hastanesi'nde tedavi olmayı reddeden Çalık, gelen tepkilerin ardından Buca Cezaevi kapısından döndürülerek Katip Çelebi Üniversitesi Hastanesi'ne sevk edilmiştir.
TEDAVİNİN AYNI EKİP TARAFINDAN SÜRDÜRÜLMESİ GEREKİR
Bu gelişmeler üzerine İzmir Tabip Odası çeşitli açıklamalarda bulundu.
İzmir Tabip Odası’nın X platformu üzerinden yaptığı duyuruda şu ifadelere yer verildi:
“Geçtiğimiz hafta boyun bölgesine cerrahi bir müdahale uygulandığı bildirilen Beylikdüzü Belediye Başkanı Sayın Mehmet Murat Çalık’ın ameliyat sonrası komplikasyonlar geliştirdiği anlaşılmaktadır.
Cerrahi operasyon geçiren bir hastanın ameliyat sonrası ortaya çıkan komplikasyonlar, operasyonu gerçekleştiren hekim (ler) tarafından değerlendirilmelidir ve aynı ekip tarafından tedavi edilmesi sağlık pratiğinin temel ilkelerindendir.
Sayın Mehmet Murat Çalık’ın operasyonunun yapıldığı İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi yerine İzmir Bayraklı Şehir Hastanesi’ne sevk edilmesinin tıbbi gerekçeleri anlaşılamamaktadır.
İDARİ TERCİHLER HASTANIN SAĞLIK HİZMETİ GEREKSİNİMLERİNİN ÖNÜNE GEÇMEMELİ
Ayrıca Çalık, İzmir Bayraklı Şehir Hastanesi’ndeki kısa bir değerlendirme sonrası öğle saatlerinde önce cezaevine, ardından cezaevinden İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne götürülmüştür. Hastanın dikişleri İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi mahkum koğuşu revirinde alınmış ve gereken radyolojik inceleme seyyar ultrason cihazı ile yapılmıştır.
Bu gelişmeler, idari tercihlerin hastanın sağlık gereksinimlerinin önünde bir engel teşkil ettiği izlenimini doğurmuştur.
Her hastanın ayrım gözetmeksizin ihtiyacı olan tıbbi bakım ve tedaviyi eksiksiz alma hakkı bulunmaktadır. Bu hakkın, özgürlüğü kısıtlı bireylerde de özel bir dikkatle korunması şarttır.”
