Bir Arada Yaşarız Eğitim ve Toplumsal Araştırmalar Vakfı (BAYETAV), İzmir Barometresi 2026 Kış Raporu’nu yayımladı. Telefon anketi ile gerçekleştirilen araştırmada, İzmir’in demografik yapısını yansıtacak bir örneklem oluşturuldu. Katılımcılara “İzmir’in en önemli sorunu nedir?” sorusu yöneltildi.
İzmirlilerden gelen yanıtların büyük bir kısmı şehir planlama ve kentsel hizmetler çerçevesinde toplandı. Barometre verilerine göre; ulaşım ve yol çalışmaları, yüzde 23 ile en önemli sorun olarak ilk sırada yer aldı. Altyapı sorunu yüzde 16 ile ikinci, su sorunları yüzde 15 ile üçüncü, sokak ve kent temizliği yüzde 14 ile dördüncü, trafik ise yüzde 8 ile beşinci sırada bulunuyor.
Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların yaklaşık dörtte üçü İzmir’in en önemli sorununu kentsel hizmetler ve altyapı üzerine tanımladığı gözlemlendi.
İzmir’in En Önemli Sorunu Nedir?
Yapılan barometre araştırması, İzmir’deki temel sorunun kentsel yaşam kalitesi ve altyapı eksenleri etrafında şekillendiğini ortaya koyuyor. Araştırmada şu ifadeler vurgulandı:
“Şehir planlama başlığı altında yer alan kentsel dönüşüm (yüzde 2) ve körfez kokusu (yüzde 2) gibi teknik ve çevresel unsurlar dahil edildiğinde, İzmir’de sorun algısının önemli ölçüde mekânsal ve çevresel boyutta şekillendiği anlaşılmaktadır.
Siyaset temalı yanıtlar ise daha sınırlı bir alanı kapsıyor. “Belediye” (yüzde 6) ve “Hükûmet” (yüzde 2) gibi başlıklar, doğrudan siyasal aktörleri gösterse de toplam oranları görece düşük. Bu durum, kentin sorun algısının sistematik bir siyasal krizden ziyade hizmet performansı üzerinden şekillendiğini düşündürüyor.
Genel tablo, İzmir’de “en önemli sorun” algısının ağırlıklı olarak kentsel yaşam kalitesi ve altyapı performansı üzerinde yoğunlaştığını ortaya koyuyor. Ulusal ölçekte geçim sıkıntısı ve güvenlik temaları belirleyici bir gündem oluştururken, İzmir bağlamında gündelik kent deneyimindeki aksaklıklar daha ön planda yer alıyor.
Bu farklılık, yerel ve ulusal gündemler arasında belirgin bir öncelik ayrışmasına işaret ediyor; seçmen davranışlarının ve siyasal değerlendirmelerin, ölçek değişince farklı referans çerçeveleri ile şekillendiğini düşündürmektedir.
